محراب دل

سلامي دوباره

Wed, 14 Feb 2007 23:47:00 GMT

بسم الله النور
خداي مهربانم سلام...

يگانه همراهم و اي صميمي ترين يارم باز دلم هموايي شده , هواي خانه ات ...هواي كوي جانان , مهربان من كاش باز هم مهمانت شوم اما اينبار همراه با ...
يا رحيم و يا رحمن به چه زبان شكر و ثنايت گويم , دلم لبريز از محبت توست اما... اما دلم ويرانه است , شكسته است. محبوبم تا كي دوستدارانت در رنج و سختي بمانند ,تا كي هجوم ظالمان را نظاره كنيم و نتوانيم كاري انجام دهيم ...مهربان من تو كه عظيمي , تو كه كريمي , تو كه قريبي , تو كه رحيمي و رحماني تو كه درياي فضل و بخششي , ببخش بر ما كوتاهي هايمان را و مولايمان را بفرست .. همه در انتظار منجي بيتاب شده اند .
يا لطيف هر روز همه جاي اين دنياي فاني , مظلومي به دست جلادان پرپر ميشوند . هر روز كودكي بيگناه در اثر بغض سنگدلاني ديو صفت به خواب ابدي فرو ميروند ... يا حكيم كاش حكمتت بر اين قرار گيرد كه بيايد آن طالب بدم المقتول بكربلاء ... بيايد و انتقام اول مظلوم را بگيرد ... بيايد و ما را به تو نزديك تر كند ... بيايد و اسلام واقعي را بياورد .
آه , مهربان من نميدانم چه كنم؟ يا ربالعالمين و يا اله العاصين هدايتم كن به آن راهي كه ما را به خودت و دوستدارانت وصل ميكند .
آه , كه در سينه قلبي نمانده تا نشانه صدق گفتارم تقديم كنم ... آنچه هست همه سياهي است اما
مولايَ يا مولاي أنتَ المولا و أنا العبد و هَل يَرحَم العبد َ الٌا المولا...
ببين كه گواهي سخنم چند قطره اشك آورده ام همان كه سياهي ها را كمرنگ ميكند
هرچند جمعه ها ميگذرد و كاري نميكنيم... هرچند منتظريم اما نشسته ...اما ... اما ببين با اينكه پاهايمان سخت بسته شده , انتظار در خانه هاي دلمان ريشه دوانده ... عميق است !!! ... نگاه هايمان به افق مانده هر چند افق نگاه هايمان چند متري بيش نيست............
كاش اين جمعه بيايد

الٌلهمَ عجٌل لولييكَ الفَرج

خدا اي آخرين فرياد

Tue, 16 May 2006 15:24:00 GMT

اي آخرين فرياد

خدا

اي آخرين فرياد

خدا

اي چشمه اميدها

اي پايگاه آرزوهايم

تو،آيا سينه ي شوق و اميدم را

به خاک ياس مي سايي؟

تو،آيا شاخه ي بي برگ عمرم را

به روي شعله هاي مرگ ، مي سوزي؟

و با اين آفتاب خشم ، بر اين سايه مي تازي؟

خدا

بر من مزن رنگ تباهي را .

بيا، تنها ، تو با من باش

که من را جز تو ، اي پروردگار آسمانها ، آشنايي نيست.

ازآن هنگام ،

کز اين تار و پودِ آلوده ي قلبم ، رخت بر بستي،

دلم تار است

چشمم ، بي فروغ افتاده بر هستي.

و من بيگانه هستم

با خودم

با شوق

با هستي.

چه شد ، از من سفر کردي؟

چه شد ، اين واحه ي تاريک قلبم را رها کردي؟

بيا

در من بسوز، اي آتش هستي .

که هستي ، سخت ، تاريک است .

خدا

اي آخرين فرياد !

بيا

من خواستار شور شب هايم

بيا

من تشنه ي شوق سحرهايم .

سحر هايي که چشمم سخت مي جوشيد ؛

و قلبم ، همچنان مرغان وحشي بال و پر مي زد.

سحر هايي که شوق تو

مرا ، از هستي

از اين جوٌ جادويي ، رها مي کرد ؛

مرا در عالم گل ها ، رها مي کرد .

و من بودم

تو ، بودي

جلوه هايي شاد !

استاد علي صفايي حائري

عبد الله

Wed, 12 Apr 2006 09:22:00 GMT

بسم الله النور

از پيامبر ( ص) روايت شده : در شب معراج چون به حجابهاي نور رسيديم جيرئيل به من گفت :پيش برو اما خودش همانجا ماند. گفتم: اي جبرئيل! در چنين جايي از من جدا ميشوي؟ گفت: خداوند به من دستور داده که از اين فراتر نروم که اگر از ان بگذرم پرهايم بسوزد زيرا که از حدود پروردگارم تجاوز کرده ام .

پس خداوند مرا به طور ناگفتني در نور فرو برد و تا انجا که خدا خواسته بود در ملکوتش منتهي شدم ، انگاه ندا رسيد " يا محمد " گفتم : لبَيکَ رَبّي وَ سَعَدَ يکَ تَبارکتَ وَ تَعاليتَ

باز ندا شد يا محمد تو بنده من هستي و من پرودگار توام ، مرا عبادت کن و بر من توکل نما زيرا که تو نور من در بندگانم و رسول من در مخلوقاتم و حجت من در آفريدگانم مي باشي ، بهشتم را براي کسي که از تو پيروي کند آفريدم و دوزخم را براي آنکس که نافرمانيت نمايد قرار دادم ؛ و کرامت خود را براي اوصياي تو واجب نمودم و ثوابم را براي پيروان تو لازم ساختم.

مکيال المکارم- جلد 1- صفحه 92

اين ايام خجسته و پر برکت را خدمت سرور و مقتدايم و نيز تمامي دوستان تبريک عرض ميکنم ان شاءالله که هر چه زود تر از نزديک به آن صاحب دلها و مصباح آل طه تبريک و شادباش گوييم.

وَالحمدُ للهِ رَبَّ العالمينَ وَ الصَّلاۀُ علي نبيِّنا وَ آلهِ الطَّيِّبينَ الطاهرينَ وَ سَلَّم تسليمآ

معراج شهدا

Mon, 20 Mar 2006 00:48:00 GMT

باز ديشب ريشه قلبم گسست پاره هاي شيشه در چشمم نشست

در سکوت پرز غوغاي دلم باز هم شب بود و ساقي مستِ مست

تو دلم يه دنيا حرفه!!! اما فقط خودم ميفهمم..........بزار براي تو هم بگم ...تو هم بشنوي و دلت بشکنه، بفهمي که چقدر وظيفه ات بزرگه!!!!

ببين اين همه شهيد حقيقتا در راه اسلام شهيد شدن گرچه قسمتي از هدفشان ملي بوده اما اعظم ان دفاع از هويت شيعي بوده .

نمي دونم ميتوني تصور کني يا نه؟ اما من ديدم...........شنيدم.........

ميتوني تصور کني يک شيميايي چي ميکشه؟ ميتوني تصور کني يه گردان بره و ديگه هيچ نشوني ازش نرسه؟ ميتوني تصور کني با شليک مستقيم توپ شهيد شدن را؟ ميتوني تصور کني رفتن زير شني تانک ها رو؟ ميتوني تصور کني شهيدي را که قابل شناسايي نيست؟ ميتوني تصور کني بدن پدر بياد اما سرش هنوز توي شلمچه پيدا نشده؟ ميتوني تصور کني 30 سانت به 30 سانت 5 مدل مين را؟ ميتوني بفهمي يک پلاک روي سيم هاي خار دار حکايت از چيست؟ ميتوني..............

بايد بتوني !!!! بايد بفهمي و تااخر عمر يادت بمونه شهيدان ما و خانواده هاشون اين همه عذاب و رنج را تحمل کردند تا هميشه تاريخ شيعه باقي بمونه و بماني و بداني که تو نیز عهده دار مسئولیتی ! وظیفه داری بنده باشی ! و ظهور را نزدیک کنی !!!!

آه...................................

دلم تنگه........نمیتونم دلم را از این خطه مقدس شده جدا کنم ... بد جوری هوایی شده ! میدونی بوی بهشت را استشمام کرده و در این فضای پر غبار بی طاقت شده !

چه کنم که دلم را انجا گذاشته ام و من" بی دل" باز هم رهسپار وادی گناه شدم...

ای ساربان آهسته ران..........کارام جان گم کرده ام

تنهايي

Tue, 07 Mar 2006 22:59:00 GMT

انسان تنها آفريده شده و تنها مي رود!

بايد تنهايي خود را در اين دنيا درک کرد تا بتوان رفيق و مونس حقيقي خود را پيدا کرد.

يا انيس من لا انيس له .... يا رفيق من لا رفيق له.......

حقيقتا تنهايي مارو فقط خدا ميتواند علاج کند. اگر کسي حقيقت تنهايي خودش را فهميد به راحتي مي تواند به زندگي خوب دست پيدا کند .

مهمه که قبل از مرگ ، تنهايمان را درک کنيم . نيمه شبو سحر راحت تر مي توان تنهايي خود را درک کرد . کسي که نيمه شب تنهايي در محضر دوست را درک کرد ، در روز مي تواند انسان قدرتمندي باشد.

الهي من لي غيرک

ارحم في هذه الدنيا غربتي

استاد پناهيان

معجزه

Mon, 27 Feb 2006 16:56:00 GMT

تمامي هستي،معجزه اي است که ما با آن مانوس شده ايم و تمام معجزات ،طبيعت هايي است که هنوز با انها اشنا و مانوس نشده ايم .طبيعت،معجزه اي مانوس و معجزه،طبيعت مجهول و نامانوس است .

عاشقان رفتند و ما جا مانده ايم

Sun, 26 Feb 2006 15:57:00 GMT

مصيبتي است برادر مصيبتي است عظيم............هـــجوم ســـامريان است بر ديار کليم

مســـيح گـــــو به عــلاج جــهود برخيــــزد...........که مـــوج فتنه عظيـــم اسـت زود بـرخيزد

به هر طرف که نگه مي کني يهودايي است..........نهفته در سرشان فتنه اي و سودايي است

اي دل تو چه مي کني؟ مي ماني يا مي روي؟داد از ان اختيار که تو را از مولايت جدا کند! تا کي نشستن و خمود بودن؟تا کي فقط لب ها به دعا آسماني شود ولي دستها در زمين درگير؟ تا کي مي خواهي از پشت پرده او را صدا کني؟ تا کي مي خواهي رنج مظلومان را ببيني و کاري نکني؟ تا کي مي خواهي از اين قبيله فرعونيان نيرنگ بيني؟ تا کي از راحله عشق دور بماني؟

بلند شو!...بلند شو و عزم محکم دار!...که پهنه مردان مرد بستر نيست...برخيز و در عمل نشان بده که راست مي گويي که :

عزيزٌ عليّ ان تُحيطُ بک دوني البلوي...........سخت است بر من که بلا ها تو را احاطه کرده باشد و من سالم باشم

بنفسي انت من مغيّب لم يخلَ منّا.............جانم به فدايت! اي پنهاني که از ما بر کناره نيستي

راست مي گويي که خواهان کوتاه شدن دست کوردلاني هستي که هيچ، نور نميبينند و از روشنايي گريزانند. نشان بده که داغدار اين فاجعه عظيم هستي که حرمت امامان ما، نه به خاطر يک محبت ساده است، بلکه از عظمتي ناشي مي شود که روح را در مقابلش تسليم شده مي يابي...

به گمان باطلشان قلبهاي مسلمين، شیعه و سنی، بر ضد هم خواهد تپید؟
آیا نه این است که روح انسان آزاد است و هر آزاده در برابر عظمتی معنوی خاضع است؟

بلند شو که به اندازه غیبت دیر شده..........ای جماعت منتظر مگر بانگ هل من ناصر امامتان را نمی شنوید؟ مگر صبر هم بی قرار نشده؟ بیا و ببین که عاشقان رفتند و ما جا مانده ایم...

دوستان من! مباد که از مدعیان دروغین باشیم...مباد که آخرین منجی از ما ناراضی باشد...مباد که در جواب اینکه چه پاسخی به این بی احترامی داده اید، سر به زیر بمانیم...

رهی دراز فراسوست عزم محکم دار..................برآی و توشه به قدر سفر فراهم دار

عاشقان رفتند و. ما جامانده ايم

Sat, 25 Feb 2006 16:19:00 GMT